Gearchiveerd onder: Animatie, Internet, Media | Tags: animated, Baby, clip, economy, funny, intelligent
~
Dit filmpje vond ik op de hyve van een vriendin (thanks Cindy!). Vooral het moment dat een moeder in beeld is en even “gecheckt” wordt door de jonge heren vind ik hilarisch….
~
Gearchiveerd onder: Achtegrond, Blog, MyLife, Nieuws | Tags: alkmaar, BlijfGroep, Huiselijk geweld, opvanghuis, Oranjelicht, SHG, Vrouwenopvang, Westerlicht
~
Je bent man en je slaat wat. Wat dan? Bij voorkeur je vrouw. Want jij bent gefrustreerd en immers niet voor niets “in voor- en tegenspoed” getrouwd. Slaan lucht enorm op natuurlijk. Ok, dat geldt niet voor iedereen in je gezin, maar daar ging het bij eerste aanstoot ook niet om. Bovendien heeft een handgemeen een direct ontladend effect, daar kan geen psycholoog tegenop. Zodra je ontladen bent heb je vervolgens ook weer de rust en genoeg redenen om met zalvende woorden voor je vrouw te zorgen.
Huiselijk geweld. Het gebeurt meer dan we ons kunnen voorstellen. De opvanghuizen, beter bekend als blijf-van-mijn-lijf-huizen, groeien gestaag mee met het aantal bewoners dat haar toevlucht zoekt. En ik kan het weten, één van mijn klanten is immers BlijfGroep. Met verschillende lokaties in het hele land bieden zij bescherming aan slachtoffers van terrorisme in huislijke kring. De lokaties waar opvang plaats vindt is vrijwel altijd geheim. Maar daar is verandering in gekomen.
In Alkmaar is een voormalig verzorgingshuis, Westerlicht, verbouwd als tijdelijk onderkomen voor een nieuw project van de BlijfGroep. Oranjelicht. Voorheen werd je als slachtoffer dubbel gestraft: in allerijl huis en haard verlaten én onderduiken terwijl je agressor vrij rondloopt en overal heen kan. In Obamaland hebben ze in die sector op een gegeven moment besloten om van het geheime adres af te stappen en met succes. Door middel van een effectief beleid en dito 24×7 bewaking is het niet meer nodig om de opgevangen cliënten als veroordeelden van de buitenwereld af te sluiten. Een inmiddels beproefd concept dat geadopteerd is door de BlijfGroep.
Met man en macht en veel vrijwilligerswerk is het klassieke pand met stoffige inrichting veranderd in een geweldige opvanglokatie. Een receptie met bewaking, spreek- en behandelkamers, woonunits en speelruimtes voor kinderen en tieners. Samen met mijn collega Bart was ik naar de officiële opening gegaan van het pand, waar ik zelf ook nog op een zaterdag heb staan schilderen. We vielen midden in een aantal speeches waarbij de sponsoren met gulle gebaren op uitvergrootte cheques elkaar met dikke knipogen aan het aftroeven waren. Mooie woorden voor een geslaagd project dat met veel huisvlijt en passie tot een behoorlijk resultaat heeft geleidt.
Afsluitend was er een 20-jarige die zelf “in het circuit” van de BlijfGroep heeft geleefd. Zij had als uitsmijter een levenslied geschreven dat ze ten gehore wilde brengen. Dan bekruipt mij een soort agressie die mij bij de voorrondes van “Hollands Next Contest Judge”, – een ideetje van uRuBuRu Productions Inc. waarmee ik naar John & Joop wil gaan als ultieme talentenjacht formule; want daar ontbreekt het altijd aan bij die programma’s, een competente jury – , de das om zouden doen. Bovendien is agressie in een opvanghuis nu juist het laatste waar ze op zitten te wachten. Met plaatsvervangende angst voor een afgang maar met gepast respect voor de artieste in spé bleef ik staan luisteren. En het trof me. Behoorlijk ook. Ik werd even in een paar minuten op rijm op mijn plek gezet. Een vocale dikke middelvinger voor mij en mijn vooroordelen.
En anders dan de cliënten van de BlijfGroep kon ik daarna weer prettig naar huis. Mijn eigen opvanghuis. Wat een groot goed is dat toch.
Meer weten over BlijfGroep of over huiselijk geweld? Kijk op BlijfGroep.nl
~
